İyi bayramlar…

Günlerden bir gün, dünyada zaman aniden durdu.
Tüm canlı ve cansız varlıklar, insanlar, hayvanlar, ağaçta sallanan yapraklar, denizdeki dalgalar, gökyüzündeki bulutlar, okyanustaki balıklar, havadaki kuşlar, yerin altındaki solucanlar.
Hepsi durdu. Ama durduklarını hiç kimse bilmedi. Bilmeyecekti.
Şimdi, bir kişi bir dünya kurgulayacak ve tüm canlılar buna göre yeniden kaldıkları yerden yaşamaya devam edecekti.
Bir başka kişi, bir başka zaman, bir başka dünya kurgulayana kadar.
Herkes bir kaçış noktası arar. En büyük acıyı, kendisinin çektiğini düşündüğü zamanlarda.
Son bir umutla, başka ruhlara ve başka bedenlere.
Ya orada ölürler, ya da yaşamaya başlarlar.
Çoğu insan, sahip olduğu hayatın hep eksik yanlarını görür. Sahip olduklarının, başka insanların sahip olmak için ne kadar can attığının farkında bile olmazlar.
Ve çağımızın en bulaşıcı, en kötü hastalığı bencillik…
Kendi menfaatleri ve arzuları için insanları bir eşya gibi kullanan, onların ne düşündüğünü hiç umursamayan, bir sülüğün yapışması gibi bir insanın bedenine, şişip patlayana kadar kanını emen bencil insanlar…
Bedenleriyle, ruhlarıyla, açığa çıkaramadıkları ve bir türlü doyuramadıkları arzularıyla…
İnsanlar sadece kendinden kaçmıyor bu dünyada.
Bir vampir gibi karşısındakini sömüren insanlardan da kaçmaya çalışıyor. Çoğunun gerçek yüzünü görene kadar, epey bir kanınızı ve ruhunuzu sömürmüş oluyorlar.
Bayramlar birlik ve beraberliktir. Uzak kaldıklarınızla bir araya gelmektir, özlemleri gidermektir.
Bayramlar neşedir, sevinçtir. Her zaman yüzümüzü güldürendir.
Ve bayramlar, bir kaçıştır aslında.
Telaşlardan, yoğunluklardan, yorgunluklardan, sizi yoran insanlardan, her şeyden.
Bir hafta kaçalım bakalım, herkese iyi bayramlar diliyorum.