Millet olarak büyük bir gururu ve bir o kadar da hüznü bir arada yaşadığımız bir gündeyiz.
Bugün milletimizin her ferdi, atasına duyduğu saygıyı kendi imkânları ölçüsünde göstermeye çalışıyor. Kimi sosyal medya hesaplarından paylaşımlarda bulunuyor, kimi düzenlenen törenlere katılıyor, kimi de evlerinin balkonlarını Türk bayrakları ve Atatürk posterleriyle donatarak bu anlamlı güne eşlik ediyor.
Ancak ne yazık ki hâlâ içimizde ona yönelik saldırılar son bulmuş değil. Yüz yıl önce yola çıktığında önüne engel çıkarmaya çalışan Damat Feritler, Ali Kemaller, Kambur İzzetler, Hüsnüyadisler, Sait Mollalar bugün de farklı biçimlerde karşımıza çıkmaya devam ediyor. Bu iş birlikçiler, dün olduğu gibi bugün de varlıklarını sürdürecekler. Bu nedenle onların fikirlerini değiştirmek için çaba harcamaya gerek olmadığını düşünüyorum. Çünkü satılmış vicdanlara söz anlatmak mümkün değildir.
Diğer taraftan, Atatürk yalnızca kendilerine aitmiş gibi davranan bir kesim daha var. Bir iş yaparsınız, ortaya koyduğunuz eser açıktır, nettir; hemen bir ses yükselir: “Bir de Atatürkçü olacak!” Ya da yapılan bir çalışmada Atatürk’ün adı geçmezse bu kez, “Burada neden Atatürk yok?” diye sorulur.
Bir yer yaparsınız, şehrin en gözde mekânlarından biri hâline gelir. Farklı bir isim verirsiniz, bu defa da “Neden Atatürk ismi verilmedi?” itirazları başlar. Bu tür örnekleri çoğaltmak elbette mümkün.
Yıl olmuş 2026…
Hâlâ aynı kısır döngünün içerisinde yaşayıp gidiyoruz.
Bir kesime göre Atatürk kötü, diğerine göre ise yapılan hemen her şey Atatürk’ü yok etmek için gerçekleştiriliyor. Aradan geçen yüz yıla rağmen düşüncelerde neredeyse bir milimlik değişiklik yok.
Bana göre bu, son derece acıklı bir durum.
Aradan geçen bunca zamana rağmen hâlâ Atatürk’ü anlamamış, dolayısıyla onu tarihimizdeki ve milletimizin hafızasındaki gerçek yerine oturtamamış olmaları oldukça dikkat çekici.
Ben bu insanları, çocukluk evresini bir türlü tamamlayamamış, düşünce dünyasında büyüyememiş kişiler olarak görüyorum.
Atatürk’ü sevmeyenler, onu karalamaya çalışanlar, kendi çıkarları ve hizmet ettikleri güç odakları doğrultusunda görevlerini yerine getiriyorlar. Ancak ikinci grupta yer alanların artık bu anlayışı geride bırakması gerekiyor. Çünkü Atatürk’ün ortaya koyduğu en önemli yol gösterici ilkelerden biri, bilim ve fenni rehber edinmektir.
Her yere onun adını vermek, her cümlede Atatürk’ün ismini anmak onu yüceltmez. Onu gerçekten yüceltmek istiyorsak yapmamız gereken; hem kendimizi hem de devletimizi çağdaş medeniyetler seviyesine ulaştırmak için çaba göstermektir.
Eğer bu şuurla hareket eder, toplumumuzu dünya milletleri ailesi içerisinde hak ettiği saygın konuma kavuşturabilirsek Atatürk’e karşı sorumluluğumuzu da en iyi şekilde yerine getirmiş oluruz.
Atatürk’ü hâlâ aramızda yaşayan bir siyasi figür gibi görmek ve onunla günümüzün siyasi tartışmaları üzerinden hesaplaşmak ne kadar anlamsızsa, ona bugünün siyasi koşulları içerisinde bağlılık bildirmeyi bir zorunluluk hâline getirmek de o kadar yersizdir.
Çünkü Atatürk’ün kimsenin koruyuculuğuna ya da savunuculuğuna ihtiyacı yoktur.
“Sadece biz Atatürkçüyüz, diğerleri değil.” anlayışıyla hareket etmek, insanları kendi ölçülerimize göre sınıflandırmaktan başka bir şey değildir. Kaldı ki hiç kimsenin kimin ne düşündüğünü, ne hissettiğini ve neye inandığını kesin olarak bilmesi mümkün değildir.
Hani atalarımızın bir sözü vardır: “Para ile imanın kimde olduğunu bilemezsin.” İşte tam da böyle bir durum.
Atatürk’ü birilerine kabul ettirmek gibi bir sorumluluğumuz yok. Zaten Büyük Atatürk’ün yaptıkları ortadadır. Milletini kurtarmak için yola çıktığı ilk günden itibaren sayısız engelle karşılaşmış, bir o kadar iş birlikçiyle mücadele etmiştir.
Bütün bunlara rağmen hâlâ o günleri anlamayan ya da anlamak istemeyenler varsa, yapılması gereken bellidir: O günün şartlarını, işgali ve zulmü bizzat yaşamış insanların hatıratlarını okumak…
Bugün sosyal medyada birkaç video izleyip ardından kamera karşısına geçerek birkaç söz söylemekle tarih hakkında hüküm vermek, birilerini karalamak sanıldığı kadar kolay değildir. Tarih, birkaç dakikalık videolara ve gelişigüzel yorumlara sığdırılabilecek bir alan değildir.
Diğer taraftan, Atatürk’ün fikirlerini ve ülkemiz için ortaya koyduğu idealleri bilmeden her şeye karşı çıkmak, yapılanları Atatürkçülüğe aykırı ilan etmek de hamaset yapmaktan öteye geçmez.
Sonuç olarak yazıma Büyük Atatatürk’ün sözü ile son vermek istiyorum:
“Vatanını en çok seven görevini en iyi yapandır.”
Ruhun şad olsun Büyük ATATÜRK…
