Levent Altun yazdı

  • 2018-03-13 12:34:07 Tarihinde Yazıldı
  • yazdir Yazdır
Levent Altun yazdı

Yaşama tutunmaya çalışan bir çocuğu en son ne zaman sevindirdiniz?

Ya da hiç sevindirdiniz mi?

Kızını lösemi hastalığından kaybettikten sonra kendisini kanser tedavisi gören çocuklara adayan tiyatro ve dizi oyuncusu Alper Türedi Gebze’deki seminerde salondakilere bu soruyu sorunca kendi adıma utandım.

22 yıllık gazetecilik hayatımda binlerce seminere katıldım ilk kez gözlerim dolu bir şekilde dinledim.

Nihal Şeker hanımın ısrarlı davetiyle haber amacıyla 10 dakikalığına gittiğim semineri 1,5 saate rağmen bırakamadım.

Ailesinde lösemili ya da kanser hastası olmayanların yabancısı olduğu bu dünyada hele o minik çocukların gözlerinin içinde kayboldum.

Kendimi dipsiz bir kuyuda hissettim.

Bugüne kadar onlara ne kadar kör, ne kadar sağırmışız. 1,5 boyunca bu gerçekle yüzleşip durduk.

2002 yılında lösemi hastalığından kaybettiği kendi kızının tedavi gördüğü Okmeydanı SSK Hastanesi Onkoloji servisinde kanser hastası çocukların dileklerini yerine getirerek bu hareketi başlatan Alper Türedi ve eşi Pınar hanım bu oluşum ile 4 yıl içinde Türkiye’nin 21 şehrinde ve 32 hastanesinde 1000’e yakın kanserli çocuğun dileklerinin yerine gelmesini sağladı.

Hastane odasına girerek kanserli çocuklara, “Dile benden ne dilersen?’ diye sorarak bunları listeliyorlar ve ardından yerine getiriyorlar. Bunları da video ve sosyal paylaşım sitelerinde paylaşarak hem gerçekliklerini ortaya koyuyorlar hem de milyonlarca insanı bu iyilik çemberine katıyorlar.

Bir Dileğim Var Derneği işte bu şekilde 4 yılda dalga dalga yayılarak yüz binlerce gönüllüye ulaşmış durumda.  Türkiye çapındaki onkoloji servislerinde yatan, 890 lösemi ve kanser hastası çocuğun dileklerini gerçekleştirmişler.

Kimi oyuncak istiyor, kimi tablet, kimi ayakkabı, kimi kıyafet, kimi futbolcu-sanatçı ya da başka birileriyle tanışmak…

Bir iyilik projesi amacına uygun ve iyi bir yöntemle yapıldığında doğru sonuçlar doğuruyor.

Türk insanı yardımseverdir ancak yaptığı yardımın yerine gittiğine emin olmak istiyor.

Bu insanlar bu güveni vermişler.

Bu insanların şimdi yeni bir hedefleri var. Sadece kanser hastası çocuklara değil Down Sendromlu, otistik ve ihtiyaç sahibi çocuklara da el uzatarak çemberi genişletiyorlar.

Bir başka projeleri de konuk evi yapmak. Ölen kızlarının ismini verecekleri konukevi için gerekli parayı ise aslında çok kolay bir yöntemle çözme yoluna girmişler.

Herkesin evinde hiç kullanılmayan cep telefonu, tablet ve laptopları geri dönüşüme katarak buradan gelir elde etmek ve bunu da konuk evi inşaatında kullanmak.

Slogan ise gayet güzel. Eski cep telefonu ve tabletleriniz bir dileğe dönüşsün. Derneğin Gebze temsilcisi Nihal Şeker ve Çolakoğlu Kız Meslek Lisesi bu konuda alkışı hak ediyor.

Umarım bir gün siz de bu semineri izleme şansı bulursunuz ve bu projeye dahil olursunuz.